Nieskończoność

Nie mam zamiaru pisać o tym ile jeszcze zostało wakacji, bo wszędzie o tym pełno. To takie przygnębiając, a trzeba się bawić !

Tak więc zastanawiam się czy wszystko musi mieć początek i koniec? A jeśli nic tak naprawdę nigdy się nie zaczęło, ani się nigdy nie skończy? Bo jeśli wszystko jest z pierwiastków, a one są energią, a z Zasady Termodynamiki wiemy, że energia nie bierze się znikąd i nie znika, może tylko zmieniać stan skupienia i właściwości, ale to wciąż ta sama energia. Taki pogląd ciągnie za sobą wiele rożnych konsekwencji, ale każdy może mieć do tego różne podejście.

Burza

i deszcz.

Słabość

Zaczęłam pisać nową powieść  - to się pochwalę ^^ Zastanawiam się kiedy mi się to znudzi i ile wtedy ich będę miała : ) Na razie napisałam tylko dwie.
Napisanie jednej zajmuje mi mniej więcej rok czasu. W każdej z nich bohaterka ma inną osobowość i inne potrzeby. Myślę, że jeśli nie wszyscy to zdecydowana większość autorów, głównego bohatera, jego charakter i zachowania, buduje na własnym stosunku do siebie. Więc jeśli ja się zmieniam to wykreowana przeze mnie postać też. Może też być czasami tak, że tworzymy postać zupełnie rożną od siebie, ale z czasem zaczynamy 'w nią wchodzić' , stawać się nią.

W sumie nie mam pojęcia po co to piszę. uhhdsvjkn ZX,miefakldsnzx> ,


Jestem coraz słabsza w tym co robię. 

Cudzysłów

"Wieczna pustka jak bezdenna studnia. Czarna otchłań. Samotność z braku towarzystwa SIEBIE.
Tak zaczyna się opowieść o zagubionej duszyczce i jej głodu poznania. Opowieść prowadząca przez życie. Może twojego, może mojego. Wewnętrzne JA."

Mambo

Pomysły powinny przychodzić do głowy same. Kiedy siadasz, bierzesz jakąś podartą kartkę i ulubiony długopis, twoja ręka sama powinna wiedzieć co pisać. Czasami musisz jej pomóc, ale to pomysły niosą cię i kreują własny świat.

"Pustka. Gęsta mgła ogranicza widoczność. Tylko ta polna droga, a dookoła wyjałowione pola. Wyschnięte, szare, zorane bruzdy ziemi. Zimno."

Rzeczywistość

Zawsze zabawne mi się wydaje, jak ludzie mają o sobie zdanie zupełnie inne niż osoby z zewnątrz. I teraz pytanie czy rację ma ta osoba - która często nawet nie potrafi ubrać w słowa tego co czuje i myśli, albo nie zdaje sobie sprawy z tego jak się zachowuje, czy osoba z zewnątrz, która ocenia po tym jak ta osoba się zachowuje, co mówi i co robi?

Tak naprawdę to obie odpowiedzi są poprawne.

Żyjemy w jednym miejscu i czasie, ale sama rzeczywistość otaczająca poszczególne osoby różni sie między sobą. To Ty tworzysz rzeczywistość.

Żyjąc tu, masz na określony temat jakieś swoje zdanie, spostrzeżenie, uczucie. Spójrzmy na przykład na zjawisko prostytucji. Dla jednego jest to nieposzanowanie siebie, jest to niedopuszczalnie i nie odpowiednie, ale dla innego może być to ostatnia deska ratunku dla matek wychowujących samotnie dzieci w skrajnym ubóstwie. Każdy aspekt w naszym życiu ma wiele stron. To, jak to postrzegamy zależy od naszych przekonań o tym.

Więc otaczająca nasz rzeczywistość jest zależna od naszego spojrzenia na nią. Idąc dalej możemy ją kształtować i modelować jak tylko chcemy.

"Jedyną rzeczą, z którą mamy zawsze do czynienia – jest myśl – ta zaś może być zmieniona."

Więc człowiek mający o sobie takie a nie inne zdanie ma rację, bo to składa się na jego rzeczywistość i osoba z zewnątrz również ma rację z tego samego powodu. 

Mam skaleczony palec wskazujący, więc może innym razem dokończę swoje wywody.

Wolności - przybywaj

Czuję wolność.

Moja dusza rwie się do wolności. 

Jest na wyciągnięcie ręki, ale nie wiem jak po nią sięgnąć.

Błogostan. 

Czuję się szczęśliwa. Napawa mnie nim wczorajsza noc. Deszcz spadających gwiazd. Mimo iż było straszliwie zimno, to atmosfera była magiczna. Spędzając tą noc w gronie najbliższych przyjaciół, można poczuć się wolnym. Można poczuć, że świat należy do Was.

"Jedyną rzeczą, z którą mamy zawsze do czynienia – jest myśl – ta zaś może być zmieniona."

Ktoś taki jak ty.
Zielony uspokaja, a
z nieba spadają ogniste kule.

Weź oddech i ZOBACZ.
Otwórz oczy i POCZUJ.
Wystaw dłoń i ZASMAKUJ.

Poddaj się i nie walcz.
Nie warto.
Przecież nic ci się nie stanie.
Poddaj się.
Takie życie.

Chyba zgłodniałam. 

Sny

Pośród chaosu codziennego życia, między wciąż śpieszącymi się gdzieś ludźmi, gdzie nie ma miejsca na zatracenie się w pięknych widokach zza okna, stoi mała dziewczynka z wielkimi z przerażenia oczami. Ubrana w zieloną suknię balową, szuka miejsca we wszechświecie. W jej wnętrzu toczy się odwieczna walka, między tym co nazywamy powinnością, a tym co czujemy.
Mała dziewczynka u progu dojrzałości, poznaje trudy tego świata. Szaleją w niej dotąd nieznane uczucia i pragnienia. Zaczyna odróżniać dobro od zła. Dostrzega sprawy mniej ważne i te ważniejsze. To wszystko co jej wpojono pragnie odrzucić. Żyć na własną rękę, według własnych zasad.
Kim jest?