Chyba taki stan mogę polubić.

Po za światem.

Spadam, pochłania mnie

Niemoc codzienności.

Spadam, tracąc kontakt

Z rzeczywistością.

Spadam, w otchłań

Melancholii.

Nie ma.

Cicha muzyka gra gdzieś w tle,

A ja ponad nią

Dryfuję.

Czasami jest tak, że czuję się

Jak wrak człowieka.

Jak puste opakowanie

Na cenną zawartość.

Życie toczy się gdzieś obok,

A ja w świecie duchów.

W szarej rzeczywistości, 

Tylko ja dostrzegam szarość. 

Bezmiar bezsensowności.

Bezsenność - czasami chciałabym na nią cierpieć.

Marnowanie czasu.

"Żyj tak by każda chwila była ostatnią"?

Nie sądzę, po prostu kiedyś zabraknie na to wszystko czasu.

Żyj/Umieraj - 

 - Twój wybór.

Ja i tak jestem pomiędzy.

Marznąć. Drżeć z zimna. para wydobywająca się z ust. Chuchaj. Dmuchaj. Drżące ręce, otulone ciepłymi rękawiczkami, gruby płaszcz i szalik - nic nie daje.Zimno. Zimno. Mimo że jesteś obok. To źle? To źle, ze twoje serce nie ogrzewa mojej duszy? To źle, że w twoim spojrzeniu nie widzę uczuć? To źle, że jestem, a może nie powinno mnie tu być?

Co jeśli nie jestem stworzona by być? By tu marznąć? Jeśli mój czas przeminą już dawno? Jeśli minęłam się z przeznaczeniem? 

Czekanie. To pierdolone CZEKANIE. i chuj wie na co!!! 

Czekanie... czekanie...czekanie...

Ty wiesz. Ja wiem. Co z tego, że wiemy lecz nie wiemy na co?!

Siadasz nocą i czujesz. Uczucie to przepełnia Cię do szpiku kości. Wypełnia i zniewala. Uczucie przynależenia, uczucie czekania, oczekiwania, szczęścia, zmieszania, smutku, pragnienia. Pragnienia znalezienia się TAM, ale nie wiem gdzie.

Wiesz jakie to uczucie mieć wyraz 'na końcu języka' i nie możność go wypowiedzenia? Tak, ja tak mam codziennie. Dzień za dniem. Wiesz, ale nie wiesz.